Dag iedereen, 

Pip maakt sinds een dikke 2 weken deel uit van ons leven en het is ongelofelijk welke stappen ze ondertussen al heeft gezet. Ze doet het super goed en ik ben super blij met haar. Zelfs Harpo, de senior huishond, apprecieert haar gezelschap alhoewel hij dit als macho cane corso natuurlijk niet laat merken 😉 Af en toe doet hij alsof hij Pip super irritant vindt, maar toch zoekt hij altijd haar gezelschap op. Op mooie momenten liggen ze zelfs naast elkaar te rusten. Ze is wel duidelijk haar grenzen aan het aftasten bij hem, dus soms moet ik wel eens tussenkomen, omdat ze soms gewoon van geen ophouden weet; Pip haar ontdekkingsreis gebeurt op haar tempo, maar zowel Harpo als ikzelf dagen haar toch ook wel uit om af en toe eens een grotere en snellere stap te zetten. Ze houdt van de wandelingen die we ofwel samen met Harpo of wel met z’n tweeën doen. Elke dag krijgt ze 1 of 2 wandelingen afhankelijk van hoe ze zich voelt en wat ze die dag aankan. Ze loopt meestal aan de lange lijn en ik moet zeggen dat het trekken al heel wat minder is. Met nog wat extra oefening komt dat helemaal goed. Ze heeft zelfs ook al volledig losgelopen om dan lekker te ravotten met Harpo in de weide. Op de meeste momenten zit er niks meer van het schichtige, angstige hondje in. Ze gaat over houten brugjes, neemt het voortouw in wandelingen, heeft leren traplopen, is helemaal zindelijk en springt ondertussen zelf in en uit de auto. 

We werken nu aan een ‘blijf’ en ‘wachten’ want dat zijn woorden en handelingen die duidelijk nog niet in het woordenboek van Pip stonden 😉 Daar zie ik ondertussen ook al vordering in. 

Verder is er ook al duidelijk verbetering in haar bijtgedrag. Dat vond ik namelijk super irritant (en pijnlijk). Dat ik dat niet zo leuk vind en niet aanvaard, heeft ze ondertussen wel degelijk door. Af en toe kan ze het toch niet laten, omdat ze met al die emoties geen blijf kan. Maar ik vergeef het haar met alle liefde (ook het feit dat ze 3 T-shirts en een broek van mij wat luchtiger heeft gemaakt  ;-)). De laatste dagen heeft ze zelfs helemaal nog niet gebeten, dus mooie dagen voor alle partijen.

Er zijn dus echt mooie stappen op die 2 weekjes tijd gezet. Ik ben supertrots op haar en ik vind het ongelofelijk om te zien hoe ze ondanks haar ongunstige start toch aan het openbloeien is. 

Ik kijk echt uit naar de rest van de ontdekkingsreis met haar alhoewel ik mij kan voorstellen haar kennende dat er nog wat uitdagingen in het verschiet liggen.   

Wij zijn hier alvast super blij met Pip in ons leventje. Ik hoop dat jullie op jullie beurt blij zijn om deze update te lezen. Heb ook wat sfeerfotootjes toegevoegd. Ik wil jullie bedanken voor de energie die jullie tot voor kort in haar gestoken hebben. Dit is een positief nieuw begin voor haar geweest en ik zet datgene wat jullie gestart zijn graag met alle liefde en toewijding verder. 

Groetjes en pootje, 

Nieuw baasje & Pip