Succesverhaal Joe
Succesverhaal Joe
Hier een update over Joe (heette Snow)

In de auto naar huis gedroeg hij zich erg goed. Ging rustig zitten en keek naar buiten. Voordat we thuis waren zijn we nog even wezen wandelen in een mooi stukje bos. Eenmaal thuis leek het wel alsof hij wist wat er aan de hand was. Even aan de riem naar binnen en ow wat was hij blij! Rustig even overal aan gesnuffeld en had meteen door dat de twee bakjes in de keuken voor hem zijn. Helaas er zat nog niks in haha! Het riempje ging los en liet hem even kennis maken met zijn knuffel en zijn kussen. Leek wel alsof hij meteen begreep alsof ze hem waren! Even een slokje water en lekker een middagje knuffelen met me! Wat wel opvalt is dat Snow als hij enthousiast is hij de hele tijd aan je wilt knabbelen. Wel zachtjes maar hij moet dan eerst even kalmeren voor je echt kan aaien. Ik probeer het hem af te leren door hem in zijn kluif of touwspeeltje te laten knabbelen ipv mijn handen. Vandaag is dat al een stuk beter.

   

Hij gedraagt zich in huis heel netjes en heeft de eerst nacht rustig op zijn kussen geslapen en de nacht erna idemditto. Wel heeft hij al twee keer per ongeluk een plasje gedaan en ging dan veilig op een afstandje even kijken tijdens het opruimen of ik niet boos was. Hij weet dus al dat het niet de bedoeling is en ik vind het ook niet erg. Kan gebeuren natuurlijk tijdens deze spannende dagen. S’avonds valt hij heerlijk naast me in slaap of kruipt op schoot. Hij is een echt knuffelkont en echt heel lief en rustig als hij relaxed is.

   

Er is ook al s’avonds bezoek geweest van mijn broer en de dag erna van een vriend. Bij het gaan van de bel wist hij meteen dat er iemand aan zou komen. Blafte verder niet. Ik heb de deur open gedaan en ben op de bank gaan zitten. Hij bekeek het bezoek eerst rustig naast me op de bank. Ik deed alsof er niks aan de hand was en liet ze vervolgens na 5 minuten een snoepje geven. Eigenlijk meteen kwam hij toen wel snuffelen en vragen om een knuffel. Was het bezoek weer naar huis vond hij het zelfs jammer haha. Bleef dan een paar minuten wachten of ze weer terug kwamen en sprong zelfs op de stoel om nog even aan hun luchtje te ruiken. Blij dat dat erg goed gaat met Snow zodat hij ook wat relaxer met mannen wordt. Ik laat hem 2x per dag een wat langere wandeling door het park maken waar overal leuke paadjes en veldjes zijn voor de honden. Hierdoor kun je eigenlijk altijd wel een route lopen waarbij je andere honden niet tegenkomt en kan hij gaan wennen aan de omgeving en alle nieuwe honden luchtjes. Bruggen vind hij gek genoeg helemaal niks. We lopen er nu dus maar gewoon langs want je kunt bij elke brug er ook omheen lopen. Over een tijdje als Snow het park goed kent gaan we eens kijken of we kunnen trainen met het eroverheen lopen.

   

Buiten de twee lange wandelingen maak ik ook nog enkele keren een klein rondje hier naast het huis waar hij zonder honden tegen te komen even plasje en poepie kan doen. No stress. In de avond slaapt hij heerlijk rustig in de woonkamer op zijn kussen. Wat een blij hondje! Bedankt voor de training bij Dutch cell dogs. Ik kende het al en vind het geweldig dat ze met deze jongens kunnen trainen.

Groetjes van ons!

Help meer succesverhalen mogelijk maken

Geef asielhonden een tweede kans